“அவசர நிலை பிரகடனத்தை எதிர்த்துத் துணிச்சலாகத் தீர்மானம் நிறைவேற்றி மாநாடு நடத்திய ஒரே தலைவர் கலைஞர் மட்டுமே” ; நாடளுமன்ற உறுப்பினர் திருச்சி என்.சிவா
“எதுவும் மிகைப்படுத்தப்படவில்லை; மிசா போராளிகளின் ரணங்களே இந்த ஆவணப்படம்!” ; ‘தி மிசா மார்க் ஆவணப்பட இயக்குனரும் மிசா வடுக்கள் நூல் ஆசிரியருமான திரு சு.க ஸ்ரீதரன்
ஆதவன் என்டர்டெயின்மென்ட் வழங்கும் ‘தி மிசா மார்க்’ என்கிற ஆவணப்படம் மற்றும் ‘மிசா வடுக்கள்’ என்கிற நூல் வெளியீட்டு விழா சென்னையில் நேற்று மாலை நடைபெற்றது’
இந்த நிகழ்வில் மாண்புமிகு திருச்சி என். சிவா (எம்.பி). அவர்கள் முன்னிலை வகிக்க, ‘மிசா வடுக்கள்’ தொகுப்பு நூலை திராவிடர் கழகத் தலைவர் ஆசிரியர் திரு. கி. வீரமணி வெளியிட்டார்.. அதன் முதல் பிரதியை மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மாநில செயலாளர் திரு. கே. பாலகிருஷ்ணன் பெற்றுக்கொண்டார். அதேபோல ‘தி மிசா மார்க்’ ஆவணப்படத்தை ‘தி இந்து பத்திரிகை குழுமத்தைச் சேர்ந்த திரு. என்.ராம்’ அவர்கள் வெளியிட்டார்.
இந்த நிகழ்வில் சிறப்பு அழைப்பாளர்களாக திமுக செய்தித் தொடர்பாளர் டி..கே. எஸ். இளங்கோவன்,. சுப. வீரபாண்டியன், தோழர் தியாகு, கலாநிதி வீராசாமி (எம்.பி)., டி.கே. ரங்கராஜன் சி.பி.எம்., பேராசிரியர் மு.நாகநாதன், அ. கோபண்ணா, மிசா கணேசன் (Ex .எம்.பி)., சோ.ம. ராமச்சந்திரன் (Ex .எம்.பி)., சுகுமார் சிட்டிபாபு, அப்துல் காதர் உசேன், ஆர்..டி.எஸ். தமிழ்ச்செல்வி, எஸ்.துரைசாமி (உயர்நீதிமன்ற வழக்கறிஞர்), கலி. பூங்குன்றன் ( விடுதலை பத்திரிகையின் ஆசிரியர் ) முனைவர் பி. ஜெகநாதன், ஐ.ஏ.எஸ் (ப.நி). ஏ..எஸ். பன்னீர்செல்வம், விஜய் சங்கர், எஸ்.ராமச்சந்திரன், சிறைத்துறை டி.ஐ.ஜி (ப.நி). ஆசைத்தம்பி பாண்டியன் ஆகியோர் கலந்து கொண்டனர்.
விழாவிற்கு வருகை தந்தவர்களை ‘தி மிசா மார்க்’ ஆவணப்பட இயக்குனரும் ‘மிசா வடுக்கள்’ நூல் ஆசிரியருமான திரு. சு’க.ஸ்ரீதரன் வரவேற்றார். இறுதியாக ஆதவன் என்டர்டெயின்மென்ட்ஸ் சார்பில் திரு. ராம்குமார் அனைவருக்கும் நன்றி தெரிவித்தார்.
வரலாறுகளை நினைவு கூர்வது ரொம்ப ரொம்ப முக்கியம். அது இன்னைக்கு காலகட்டத்தின் கட்டாயமாகவும் மாறியிருக்கு. சிங்கங்கள் தங்களுடைய வரலாறுகளை எழுதவில்லை என்றால் இங்கு வேட்டையர்கள் எழுதியது வரலாறாகிவிடும். ஆக சிங்கங்கள் தங்களுடைய வரலாறுகளை எழுதணும், திரும்பத் திரும்ப அதை பதிவு பண்ண வேண்டியதும் ரொம்ப முக்கியமான ஒரு தேவையாக இருக்கிறது. அந்த தேவையை தி மிஸா மார்க் ஆவணப்படமும், மிஸா வடுக்கள் புத்தகமும் நிறைவு செய்யும் விதமாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்த நிகழ்வில்
‘தி மிசா மார்க் ஆவணப்பட இயக்குனரும் மிசா வடுக்கள் நூல் ஆசிரியருமான திரு சு.க ஸ்ரீதரன் வரவேற்புரை ஆற்றியபோது,,
“முதலில் இந்த ஏன் இந்த மிசா அப்படிங்கிற ஒரு ஒரு ஆவணப்படம் எடுக்கப்பட வேண்டும் அப்படின்னு ரொம்ப பேருக்கு கேட்கலாம். இப்போ இருக்கிற அரசியலுக்கும் இதுக்கும் சம்பந்தமே கிடையாது. திருச்சி சிவா அண்ணனுடைய. எதிர்பாராத திருப்பம் அப்படிங்கிற புத்தகத்தை நான் வாசிச்சேன் .திருச்சி சிறையில் அண்ணன் வந்து மிசாவை பத்தி ஒரு புத்தகம் எழுதியிருந்தார்.
50 ஆண்டுகள் கடந்த நிலயில் இந்த சென்னை சிறையில் நடந்த நிகழ்வுகளை ஏன் நாம் ஆவணப்படமா எடுக்கக்கூடாது அப்படிங்கிற ஒரு சின்ன ஒரு தொடக்கம் அங்கு ஆரம்பித்தது. அதன் பிறகு நான் இந்த மிசாவுக்கெல்லாம் ஒரு முக்கிய அடையாளமாக இருக்கின்ற எங்கள் கட்சியினுடைய தலைவர் பெருமதிப்பிற்குரிய ஐயா ஸ்டாலின் ஐயா அவர்களுடன் தொடர்பு கொண்டு இது சம்பந்தமாக நான் கேட்டபொழுது தேர்தல் நேரம் நெருங்குவதால் இதைப்பற்றி அவசரப்பட வேண்டாம் என்று அறிவுறுத்தார்..
இதில் நான் எதுவுமே மிகைப்படுத்தி எடுக்கல. எதையும் சினிமா மாதிரி நான் காட்டணும்னு நினைக்கல. இந்த காண்பிக்கப்பட்ட அத்தனை சிறை நிகழ்ச்சிகளும் ஆசிரியர் ஐயா எனக்கு படமாக சொன்னார். அவரை சொன்னதை தான் எடுத்திருக்கிறேன். ரெண்டாவது மிசா அப்படின்னா டைரக்ட்டா சென்னை சிறைச்சாலைக்கு மட்டும் போயிட முடியாது. திமுக ஏன் முதல்ல மிசாவை எதிர்த்தது? அதற்கான காரணங்கள் என்ன? அப்படிங்கிறது மட்டும் நான் நாகநான ஐயாதான் கேட்டேன். ஏன்னா அன்னைக்கு வந்து திமுக தேவைப்பட்டா அனுசரிச்சு போயிருக்கலாம் அன்னைக்கு இருந்த காங்கிரஸ் மத்திய அரசில் இருந்த காங்கிரஸ் கவர்மெண்ட்டோட அனுசரிச்சு போயிருக்கலாம் இந்த கேள்வி எனக்கு உண்டு. ஆனால் ஜனநாயகத்தின் அரசியல் அமைப்பில் வழங்கப்பட்ட முக்கியமான ஆன்மா இருப்பது அரசியல் அமைப்பு சட்டம் வழங்குகின்ற அடிப்படை உரிமைகள். அதை வந்து எடுக்கிறப்போ ஆன்மாவே உயிரோடு போறப்போ அதோட அதோட மதிப்பு புரிஞ்சு இந்தியாவிலேயே எதிர்த்த ஒரே தலைவர் மதிப்புரிய ஐயா கலைஞர் டாக்டர் கலைஞர் ஐயா மட்டும்தான்.
கலைஞருக்கு இத்தனை பையன்கள் இருக்கும்போது ஸ்டாலின் சாரை போய் ஏன் அரெஸ்ட் பண்ணாங்க அப்படின்னுட்டு நிறைய பேர் கேட்க்கிறாங்க.. அதற்கான பதிலும் இதில் இருக்கிறது. அதனால இன்னைக்கு அரசியல் புலத்துல எதிர்பாராமல் நடந்த கேள்வி கேட்கின்ற அந்த கேள்விகளுக்கெல்லாம் விடையாக இந்த ஆவணப்படம் இருக்கும் இந்த அரசியல் நோக்கம்காமல் இந்த மிசா சட்டத்தினால் கைதாகி சென்னை சிறையில் பாதிக்கப்பட்ட இந்த மிசா போராளிகளுடைய வழிகளையும் ரணங்களையும் நாம் வரும் தலைமுறைக்கு அடையாளப்படுத்த வேண்டும் என்ற ஒரு கட்டாயத்தின் பெயராக நாங்கள் இந்த படத்தை இயக்கி இருக்கிறோம்” என்றார்..
மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மாநில செயலாளர் கே.பாலகிருஷ்ணன் பேசும்போது,
இந்த ஆவணப்படத்தை தயாரித்து மக்களுக்கு விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்த வேண்டிய தேவை என்ன இருக்கிறது? 50 ஆண்டுகளுக்கு பின்னாலே இந்த அவசர கால கொடுமையை நினைவு கூறுவது, இப்படிப்பட்ட ஒரு பாசிச, சர்வாதிகாரம் மீண்டும் இந்த நாட்டிலே வந்துவிடக்கூடாது என்பதற்கு எச்சரிக்கை மணி அடிக்கும் நோக்கத்தோடுதான். அன்றைக்கு வாழ்ந்தவர்களுக்கு கூட இன்றைக்கு நினைவிலே இல்லாமல் மறந்து போய் இருக்கிற ஒரு சூழ்நிலையாகத்தான் இருக்க முடியும்.
இந்திரா காந்திக்கு ஏற்பட்ட தனிப்பட்ட ஒரு நெருக்கடி மற்றும் நாட்டுக்கு ஏற்பட்ட பொருளாதார நெருக்கடி. இது இரண்டையும் சேர்த்து சமாளிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்தோடுதான் ஜூன் மாதம் 26 ஆம் தேதி அவசர நிலை பிரகடனப்படுத்தினார்கள். பிரதமர் பதவியை இழக்க வேண்டும் என்கிற கட்டாயம் ஏற்பட்டபோது, தனக்கு ஏற்பட்ட நெருக்கடியை இந்த நாட்டுக்கு ஏற்பட்ட உள்நாட்டு நெருக்கடி என்று உருவத்தை உருவாக்கி அவசர நிலையை பிரகடனப்படுத்தினார்கள். மிசா என்கிற சட்டத்தை கூர்மைப்படுத்தி ஒரு கொடுமையான ஆயுதமாக அதை மாற்றினார்கள். இந்திய நாடு முழுவதும் பல்லாயிரக்கணக்கான தலைவர்களை கைது செய்தனர்.
இந்த ஆவணப்படத்திலே திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் மீது தொடுக்கப்பட்ட அடக்குமுறைகள் மிக விளக்கமாக இருக்கிறது. தமிழ்நாட்டில் கைது செய்யப்பட்டிருக்கிற பல கட்சி தலைவர்கள், வெறும் திராவிட முன்னேற்றக் கழக தலைவர்கள் மட்டுமல்ல. கம்யூனிஸ்டுகள் கைது செய்யப்பட்டார்கள். இந்திய நாடு முழுவதும் 16000-க்கும் மேற்பட்ட எதிர்க்கட்சி தலைவர்கள் கைது செய்யப்பட்டார்கள். அன்றைக்கு தமிழகத்தை தவிர அனைத்து மாநிலங்களிலும் காங்கிரஸ் ஆட்சிதான் நடைபெற்றது. இங்கே திமுக ஒரே கட்சியாக மிசாவை எதிர்த்து போராடியது” என்றார்.
திராவிடர் கழக தலைவர் வீரமணி பேசும்போது ,
இது ஒரு வரலாற்று இயக்கம், நேற்று பெய்த மழையிலே இன்றைக்கு முளைத்த இயக்கம் அல்ல. மிசா காலத்திலே மேயராக இருந்த சிட்டிபாபு, வயிற்றிலே எங்கள் கண் முன்னாலேயே பூட்ஸ் கால்களாலே அமுக்கி எழுப்பப்பட்ட அந்த கொடுமையான காட்சியை பார்த்தவர்கள் சாட்சி நாங்கள். சாத்தூரிலே சிறைச்சாலையில் இருந்தவர் சிட்டிபாபு. பாலசுந்தரன் அவர்கள் தாக்கப்பட்டு போனார்கள். பட்டுக்கோட்டை ராமசாமி, மணல்மேடு வெள்ளைச்சாமி என்று அன்றைய ஆட்சி பிணத்தைக் கூட வெளியே கொடுக்கவில்லை. அன்னை மணியம்மையார் அவர்கள் நேரடியாக வந்து நிற்பதை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
இந்த இயக்கம் சாதாரணமான இயக்கம் அல்ல, ஆவணப்படுத்தப்படாத ஆவணங்கள் ஆயிரம் ஆயிரம் உண்டு. வரலாற்றுப் புரட்டர்கள் இருக்கிறார்கள். ஆனால், உயிரோடு சாட்சிகள் இருக்கிறோம் நாங்கள் இன்னும். இந்த தியாகம் என்பது தனிப்பட்ட நபர்களுக்காக அல்ல. ஆதாரத்தைச் சொல்லிதான் பழக்கமே தவிர, ஆதாரம் இல்லாமல் நாங்கள் எதையும் செய்ய மாட்டோம்.
விசாரணை கமிஷன்ல இருக்கிறதை சொல்றேன், சொந்த கற்பனை அல்ல. அடிபட்டு வலிகளாக இருக்கிறவர்களாகவும் வந்திருக்கிறார்கள். சினிமாவுல சிறைச்சாலைக்கு போகலாம், சிறைச்சாலையில் அடிவாங்கலாம், ஆனால் உண்மையாகவே அடிவாங்குறதுக்கு, அங்கே இருக்க மாட்டார்கள். உண்மையாகவே பாதிக்கப்பட்டவர்கள், உண்மை என்றைக்கும் அதுதான் வரலாறு. ஸ்டாலின் என்றைக்கும் ஸ்டாலினாகவே இருப்பார். உடல் வலியையே தாங்கியிருக்கோம், தாராளமாக நீங்கள் நினைத்து பார்க்க வேண்டும், சிந்தித்து பார்க்க வேண்டும்
திமுக செய்தி தொடர்பாளர் திரு டி கே எஸ் இளங்கோவன் பேசும்போது,
மிசா கொடுமையிலே எனக்கு ஒரு சின்ன பெருமை உண்டு. நானும் ஒரு நாள் கைது செய்யப்பட்டேன். நான் மாநிலக் கல்லூரி மாணவர் திமுக செயலாளராக இருந்த காரணத்தினால் என்னையும் கைது செய்துவிட்டார்கள். அப்பொழுது என்னுடைய தந்தையார் நாடாளுமன்ற மாநிலங்களவை உறுப்பினர். மாநிலங்களவையிலே என் தந்தையார் பேசும்போது, எங்கள் கட்சியின் செயல் வீரர்களையும், முன்னணியினரையும் கைது செய்வீர்கள் என்று பார்த்தால், எங்கள் வீட்டுப் பிள்ளைகளை எல்லாம் கைது செய்திருக்கிறீர்களே என்று சொன்னார். எங்கள் தலைவருடைய மகன் மு.க. ஸ்டாலின் அவர்களை கைது செய்திருக்கிறீர்கள், என்னுடைய மகன் இளங்கோவனையும் கைது செய்திருக்கிறீர்கள் என்று பேசினார்கள்.
இரண்டு நாள் கழித்து, அன்றைய உள்துறை அமைச்சராக இருந்த ஓம் மேத்தா அவர்கள், என்னுடைய தந்தையாரிடம் வந்து, “உங்கள் மகனை வேண்டுமானால் நாங்கள் விட்டுவிடுகிறோம், மு.க. ஸ்டாலினை விட முடியாது” என்று அவர் சொன்னார். அந்த அடிப்படையிலே நான்காவது நாளிலே என்னை வெளியே விட்டுவிட்டார்கள். உள்ளே இருந்தவர்கள் அடிபட்டார்கள், மிதிபட்டார்கள், அவலப்படுத்தப்பட்டார்கள் என்பதை தாண்டி, வெளியேயும் அப்படி ஒரு நிலை இருந்தது. விருதுநகரிலே ஒரு கூட்டம், என்னோட தலைவர் கலைஞரோடு என்னுடைய தந்தையாரும் சென்றிருந்தார்கள். அந்த கூட்டத்திலே போய் அவர்களை மேடையிலே அமர்த்தியவுடன் விளக்குகள் எல்லாம் அணைக்கப்பட்டது. ஏறத்தாழ ஒரு 20 நிமிடம் விளக்குகள் அணைக்கப்பட்டன. ஏன் அப்படி என்று கேட்டார்கள்? இது வெளிச்சத்தில் கட்சிக்காரன் உள்ள வந்தா, அடுத்த நாள் அவனை மிசாவில் அரெஸ்ட் பண்ணுவாங்க. அதுக்காக இருட்டாக்கிட்டு, எல்லாரும் வந்து உட்கார்ந்ததும் விளக்கு போடுவோம். போலீஸ் வெளிய… முடியாது. அந்த அளவுக்கு கொடுமைகள்.
இன்றைக்கு இந்த காட்சியிலே பார்த்தோம், எந்த அளவுக்கு சிறையிலே இருந்தவர்கள் பாதிக்கப்பட்டார்கள்? இவர் மிசாவில் கைதானாரா இல்லையா என்கிற கேள்விகளெல்லாம் இருக்கிறது. இதற்கு ஒரு உதாரணம், என்னிடம் ஒரு கடிதம் இருக்கிறது. இதை கையெழுத்து போட்டவர்கள் அடிஷனல் இன்ஸ்பெக்டர் ஜெனரல் அண்ட் கமிஷனர் ஆஃப் போலீஸ். இதுதான் அவர் மிசாவில் கைதானதற்கு ஒரு ஆதாரம். பத்திரிகையிலே சென்சார், கலைஞர் கிண்டலா எழுதினார். “வெண்டைக்காய் மூளையை வளர்க்கும், விளக்கெண்ணெய் சூட்டைத் தணிக்கும்”னு எழுதினார். இப்படி செய்தி போட்டால்தான் விடுவாங்க. இல்லன்னா அரசியல் நிகழ்வுகளை சென்சார் பண்ணிடுவாங்க.
என் தந்தையார் எழுதிய “வணக்கமும் வாழ்த்தும்” என்ற புத்தகத்தை வெளியிடுறதுக்கு தேதி குறிச்சு ஏற்பாடு பண்ணியாச்சு. போலீஸ் வந்து புஸ்தகத்தைக் கேட்டாங்க, கொடுத்தாங்க. “கலைஞருக்கு வாழ்த்து” என்று இருந்ததுனால, அந்த புஸ்தகத்தையே தடை பண்ணிட்டாங்க. ஆனா, நிகழ்ச்சி ஏற்பாடு பண்ணியாச்சு. அதனால, எங்க அப்பா அவங்க எழுதின ஒரு சிறுகதை தொகுப்பை வெளியிட்டார்கள். அந்த அளவுக்கு உள்ளே கொடுமைகள் நடந்தன, வெளியே கழகத் தோழர்கள் பூராவும் அச்சுறுத்தப்பட்டார்கள்.
நான் நாலு நாள்தான் சிறையில இருந்தேன். அதனால நான் சீக்கிரமே முடிச்சுக்கிறேன். ஒரு வருஷம் சிறையில் இருந்தவர் வந்து பேசணும். அவருக்கு வழிவிட்டு, இந்த நூலைக் கொண்டுவந்து, இந்த காட்சியை, நம்முடைய இந்த ஆவணப்படத்தை வெளியிட்ட நம்முடைய சகோதரர் எஸ்.கே. ஸ்ரீதருக்கு மறுபடியும் பாராட்டை தெரிவித்து விடைபெறுகிறேன். நன்றி, வணக்கம்.” என்றார்.
தோழர் தியாகு பேசும்போது ,:
“நெருக்கடிக் காலம், மிசா சட்டத்தின் கொடுங்கோன்மை மற்றும் சென்னை நடுவன் சிறையில் நடந்த சித்திரவதைகள் குறித்து நாம் நிறைய பேசியிருந்தாலும், இன்னமும் பேச வேண்டியவை இருக்கின்றன என்பதற்கான சான்றுதான் இந்த நூல். வந்த வழி தெரியாதவர்களுக்கு போகிற வழி புரியாது; வரலாறு இல்லாத இனம் போகாத அறியாத இனமாக மாறிப்போகும். சென்னைச் சிறையில் சிட்டிபாபு, மு.க. ஸ்டாலின், ஆற்காடு வீராசாமி, வி.எஸ். கோவிந்தராஜன், நீலநாராயணன் எனப் பலரும் அடிபட்டனர், காயம்பட்டனர். சிட்டிபாபுவின் காயங்கள் அவருடைய உயிரையே பறித்துவிட்டன. மு.க. ஸ்டாலின் அவர்களின் வலது கையில் ஏற்பட்ட வடுதான் ‘மிசா மார்க்’ என்று பெயர் பெற்றது. இவை தனிப்பட்ட நபர்களுக்கு ஏற்பட்ட காயங்கள் அல்ல; இந்த இனத்திற்கே ஏற்பட்ட கூட்டுக் காயம் என்ற உணர்வு இருந்தால், அந்த வடு ஆறவே ஆறாது.
செக்கோஸ்லோவாக்கியா எழுத்தாளர் ஜூலியஸ் பூசிக் நாஜி கொடுமைகளுக்கு நடுவே ‘தூக்குமேடை குறிப்பு’ எழுதியது போல, கொடுஞ்சித்தரவதைகளுக்கு இடையே சிறையிலிருந்து நாட்குறிப்பு எழுதியவர் சிட்டிபாபு மட்டுமே. அந்த நாட்குறிப்பு மனிதகுலத்தின் வீரத்தைப் பதிவு செய்த வரலாற்றுச் சான்று. இந்த வரலாற்றை அரசாங்கங்களோ அதிகாரிகளோ பாதுகாக்க மாட்டார்கள். சென்னைக் கடற்கரை நினைவாலயத்திலோ, அண்ணா அருங்காட்சியகத்திலோ இந்த மிசா கொடுமைகள் குறித்த பதிவுகள் இடம்பெறவில்லை. எனவே, ஸ்ரீதரனைப் போன்ற படைப்பாளர்கள்தான் இந்த வரலாற்றை நிலைநடுத்த வேண்டும்.
மிசா போய்விட்டது என்று நினைக்க வேண்டாம்; அன்று அறிவிக்கப்பட்ட நெருக்கடி நிலை இருந்தது, இன்றோ உமர் காலித் போன்றோர் UAPA சட்டத்தில் பல ஆண்டுகளாக சிறையில் இருப்பது போல அறிவிக்கப்படாத நெருக்கடி நிலை (Undisclared Emergency) தொடர்கிறது. இந்த வரலாற்றை எதிர்கால தலைமுறைகளுக்குப் பயிற்றுவித்து, மனித உரிமைகளையும் தமிழ் மக்களின் உரிமைகளையும் பாதுகாக்க நாம் உறுதியேற்க வேண்டும்” என்றார்.
நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் திருச்சி சிவா பேசும்போது,
நாடாளுமன்ற பொதுக்கணக்கு குழு கூட்டச் சுற்றுப்பயணத்தில் இருந்த நான், இந்த நிகழ்ச்சிக்காக இன்று பாதியிலேயே விட்டுவிட்டு வந்துவிட்டிருக்கிறேன். இப்படி ஒரு நூல் வெளியாகிறது, இதிலே நான் கலந்து கொள்ள வேண்டும் என்று கழகத்தின் தலைவர் அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள். இந்த நூல் எனக்கு கிடைத்தது இன்று மாலை 4 மணிக்கு விமான நிலையத்தில், வருகிற வழியில், தங்குமிடம் சென்று கொஞ்ச நேரம் படித்து, வருகிற வழியில் மீண்டும் படித்துக் கொண்டு வந்தேன். சற்றேறக்குறைய 150 பக்கங்கள் படித்திருக்கிறேன்.
எனக்கு ஒரு ஆதங்கம், இங்கே வரலாற்று ஆவணம் என்று எல்லோரும் குறிப்பிட்ட இதில் எனக்கு ஒரு இடம் இல்லாமல் போய்விட்டது என்பதுதான். கட்டுரையும் என்னிடம் கேட்டு வாங்கிடவில்லை, ஆவணப்படம் எடுத்த பொழுதும் என்னை வந்து சந்திக்கவில்லை. காரணம் நான் ஏற்கனவே நூல் எழுதிவிட்டதாக சொன்னார்கள். நான் எழுதிய நூலின் தலைப்பு ‘இயற்கிற வகையில்’ இருக்கும், ஆனால் அது மிசாவைப் பற்றியது என்பது பல பேருக்குத் தெரியாது. எதிர்பாராத திருப்பம் என்று நான் தலைப்பிட்டேன். தலைவர் அவர்கள்தான் அதை வெளியிட்டார்கள், அப்போது அவர் முதலமைச்சர், கொஞ்சமும் தயங்கவில்லை. வரலாற்றை மறைக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்பதில் திடமான எண்ணம் உடையவர்.
காலங்கள் கடந்து, இன்றைக்கு 50 ஆண்டுகள் கழித்து இதை பேச வைத்திருக்கிற அந்த வாய்ப்பினை தந்த ஆளுங்கட்சியினருக்கு நன்றி. இல்லாவிட்டால் ஒரு தலைமுறைக்கு அவசர நிலை என்பதே தெரியாமல் போய்விட்டது. அவசர நிலை என்றால் என்ன என்பதை விட அதனுடைய பின் விளைவுகள், கொடுமைகள் என்ன என்பதைத் தெரியாத ஒரு தலைமுறை வளர்ந்து ஓங்கி நிற்கின்றது. அரசியல் என்பதே இன்னும் முழுமையாக உணர தலைப்படாத சூழலில், ஒரு கொடுமையான காலகட்டம் நடந்திருக்கிறது, மீண்டும் நடப்பதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது. இன்றைக்கு மிசா சட்டம் இல்லையே தவிர, யு.ஏ.பி.ஏ. (UAPA) என்று ஒன்று இருக்கிறது, பல பேருக்குத் தெரியாது.
இந்திரா காந்தி அம்மையாருடைய தேர்தல் செல்லாது, 6 ஆண்டுகள் தேர்தலிலே நிற்க முடியாது என்று அலகாபாத் உயர்நீதிமன்றம் தீர்ப்பு தருகிறது. தன்னுடைய அரசியல் எதிர்காலம் இருண்டு போனது என்ற நிலையில், அதிலிருந்து தன்னை காத்துக் கொள்வதற்காக அவர் கடைப்பிடித்த வழிமுறை, அரசியல் சட்டத்தின் 352, 356, 360 பிரிவை பயன்படுத்தி அவசர நிலையை பிரகடனம் செய்கிறார். அதற்கு முன்னால் 1971-ல் முதல் முதலாக கழகம் காங்கிரஸோடு கூட்டு சேர்கிறது. தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் யாரும் பெறாத அளவுக்கு 184 இடங்களில் திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் மட்டுமே வெற்றி பெற்றது.
அவசர நிலையை பிரகடனம் செய்த நாள், தயவுசெய்து குறித்துக் கொள்ளுங்கள்: 1975 ஜூன் 25. “The two undisciplined islands in India” என்று இந்திரா காந்தி அம்மையார் குறிப்பிட்டது தமிழ்நாட்டையும், குஜராத்தையும்.
ஜூன் 27, 48-வது மணிநேரம் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் செயற்குழுவை கூட்டி கலைஞர் நிறைவேற்றிய தீர்மானம் என்ன தெரியுமா? இது சர்வாதிகாரத்தின் தொடக்கம். அவசர நிலையை திரும்பப் பெறுங்கள்! சிறையில் இருப்பவர்களை விடுதலை செய்யுங்கள்! “Restore democracy, release the political prisoners” என்று, “Revoke Emergency” என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றிவிட்டு, அதை இந்திரா காந்தி அம்மையாருக்கு அனுப்பிவிட்டு, ஜூலை 6-ஆம் தேதி கடற்கரையில் ஒரு பெரிய மாநாட்டைக் கூட்டி அந்த முழக்கத்தை எழுப்ப வைத்த ஒரே தலைவர் இந்தியாவில் கலைஞர் மட்டும்தான்!
தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரை அவசர நிலை என்பதே வெளியே தெரியாத அளவிற்கு ஜனநாயகத்தைக் காப்பாற்றிய பெருமையும் திமுகவுக்கும் கலைஞருக்கும் உண்டு. ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ் வந்து அடைக்கலம் புகுந்தார், தங்கிய இடம் முரசொலி அலுவலகம். இப்படி எல்லோருக்கும் அடைக்கலம் கொடுத்த சூழலில்தான், 1976 ஜனவரி 31-ல் ஆளுநர் கொடுத்த அறிக்கையின்படி ஆட்சி கலைக்கப்படுகிறது. கலைக்கப்பட்ட உடனே வேட்டையாடுதல் நடைபெறுகிறது, எல்லோரும் கைது செய்யப்படுகிறார்கள்.
என் இயற்பெயர் சிவசுண்முகம். பின்னாலில் அழைத்த பெயர் சிவா என்பது சிவா என்று மாறி, மிசா சிவாவாகி, பின்னர் கலைஞரால் திருச்சி சிவாவாக மாற்றப்பட்டது. என்னுடைய வாரண்டில் இருந்த ரொம்ப தெளிவான வாசகம்: “It is necessary to detain Siva alias Sivashanmugam”. ரொம்ப சிரமப்பட்டார்கள், கல்லூரிக்கு கூட வந்துவிட்டார்கள். கடைசியாக ஃபேர்வல் பார்ட்டி (Farewell Party) நடந்த அடுத்த நாள் வீட்டுக்கு வந்து அழைத்துச் சென்றார்கள். ப்ரொபைல் போட்டோ எல்லாம் எடுத்துக்கொண்டு போய் உள்ள போட்டாங்க, ஒரு வருஷம் கழிச்சுதான் வெளியில வந்தேன்.
சென்னை சிறையிலே முதல் இரண்டு நாட்களில் நடந்த கொடுமை காலமெல்லாம் மறக்க முடியாத ஒரு வடுவாக மாறிவிட்டது. திரைப்படத்தில் வருவது போல ஒவ்வொரு அறையாக திறந்து, அடித்து, ரத்தம் சிந்த, பூட்ஸ் காலால் மிதித்து, உணவிலே வெந்நீரைக் கலந்து, மண்ணைக் கலந்து, சிறுநீரைக் கலந்த அவலம் கொஞ்சம் நஞ்சம் இல்லை. அதைத் தாங்கிக் கொண்ட அந்த இளைஞன்தான் இன்றைக்கு தமிழ் இனத்தை வழிநடத்துகிற ஒரு தலைவனாக உயர்ந்து நிற்கிறது.
கழகம் வென்றதே வரலாறு. என் திருமணத்திற்கு கூட நான் கரைப்போட்ட வேட்டி கட்ட மாட்டேன்னு புடிவாதம் பண்ணேன். அந்த வேட்டியை சலவை தொழிலாளி தொட பயந்த காலம் அவசர நிலை காலம், இதுக்கு மேல என்ன வேணும்? அதையும் கடந்து கழகம் வென்றதே வரலாறு. கலைஞர் கடைசி நாள் வரை போராளியாகவே இருந்தார். அப்படிப்பட்ட அந்த தலைவனால் தான் ஒரு அவசர நிலையை எதிர்த்து நிற்க முடிந்தது, ஒரு ஆட்சியை இழக்க முடிந்தது.
இன்றைக்கு தம்பி இந்த வாய்ப்பை உருவாக்கி வச்சிருந்ததை கூட தலைவர் தான் போங்கன்னு சொல்லி நான் வந்து இந்த நிகழ்ச்சியில் பங்கெடுத்தேன். உள்ளபடியே ஒரு வரலாற்று செய்தி. அவருடைய முயற்சி பாராட்டத்தக்கது.” என்றார்.